Op vrijdag 20 december heeft het kernkabinet van de regering in lopende zaken vergaderd over de gezondheidszorgbegroting. Het bleek al snel dat er geen akkoord bereikt kon worden. Dit is een teleurstellende situatie, maar wat betekent dit concreet? Er is eerder deze maand een voorlopige begroting goedgekeurd door het beheerscomité van het RIZIV. Deze bevat zowel de indexatie van 3,34% als de groeinorm van 2,5%. Deze gaat in vanaf 1 januari 2025, waardoor de continuïteit van de zorg verzekerd blijft. Toch brengt het ontbreken van een definitief akkoord ernstige beperkingen met zich mee: het lijkt dat geen maatregelen kunnen genomen worden om het tekort van de gezondheidszorgbegroting aan te pakken.
Voorlopig lijkt het dat de geplande besparingen dus niet kunnen worden uitgevoerd. Dat er besparingen op tafel lagen, was echter wel van groot belang. Het is de verantwoordelijkheid van het Verzekeringscomité om een sluitende gezondheidszorgbegroting voor te leggen. Als dit niet gebeurt, heeft de politiek de bevoegdheid om zelfstandig en zonder inspraak van de zorgverleners te beslissen over de gezondheidszorgbegroting. Door besparingen voor te stellen, hebben we dit vermeden.
De zorgverleners, de mutualiteiten, en het RIZIV namen hun verantwoordelijkheid, het probleem is politiek van aard
De voorbije maanden heeft de Alliantie Artsenbelang – Domus Medica (AADM) hard gewerkt om de continuïteit van de zorg te waarborgen, de index en groeinorm te behouden en een solide gezondheidszorgbegroting uit te werken. Dit vergde talloze uren van overleg, vaak tot laat in de avond. Ook de mutualiteiten en de andere artsensyndicaten hebben zich hiervoor ingezet en dus hun verantwoordelijkheid genomen. Ook het RIZIV heeft haar verantwoordelijkheid genomen, door onder andere een voorlopige begroting goed te keuren.
De verantwoordelijkheid van de huidige situatie ligt volledig bij de politiek. Zonder een politieke consensus kan zelfs met de beste wil van de wereld de huidige problematiek niet opgelost worden. Het uitblijven hiervan betekent ook dat initiatieven, zoals de alternatieve voorstellen die AADM samen met de andere syndicaten aan het uitwerken zijn voor het behoud van een financiering voor teleconsultaties, niet kunnen worden uitgevoerd.
Wat nu met teleconsultaties en andere besparingen
Premier De Croo heeft in een brief aan het RIZIV gevraagd om de geplande besparingen zelfstandig door te voeren. Minister Vandenbroucke wijst er echter op dat de administratie van het RIZIV deze besparingen niet kan uitvoeren, omdat daarvoor wetgeving en besluiten nodig zijn. Dit valt uitsluitend binnen de bevoegdheid van een regering. Het RIZIV heeft eerder deze maand ook aangegeven dat zij deze besparingen niet zelf kunnen doorvoeren.
Dit houdt onder andere in dat de vergoeding voor teleconsultaties voorlopig ongewijzigd blijft. Hoewel dit op het eerste gezicht positief kan lijken, is dit geen reden tot optimisme: het uitblijven van besparingen betekent dat het tekort van de gezondheidszorg blijft bestaan en verder zal oplopen. Voor 2024 bedraagt het geschatte tekort 216 miljoen euro en dit zal alleen maar groter worden in 2025. Uiteindelijk zullen de zorgverleners de gevolgen hiervan dragen, omdat zwaardere maatregelen nodig zullen zijn om het tekort op te lossen.
Een blik vooruit
De aanhoudende politieke impasse legt een vergiftigd geschenk onder de kerstboom van de artsen: de vergoeding voor teleconsultaties blijft voorlopig behouden, maar zonder structurele ingrepen hierbij blijft het tekort groeien. Wij geven het advies om rationeel met dit “geschenk” om te gaan om verdere tekorten te beperken. Overmatige consumptie nu zal in de toekomst een hoge prijs met zich meebrengen.
Ondertussen blijft AADM achter de schermen werken aan een solide en duurzame oplossing om teleconsultaties in de toekomst te blijven vergoeden en blijven we aan een toekomstbestendige gezondheidszorg bouwen.